بعد خواندن "خداحافظ گاری کوپر" اعتراف می کنم
که من هم یک "مادر سالار" هستم
و این مادر سالاری همانی است که آقای نیچه می گه:
"در هر شکلی از عشق زنانه چیزی از عشق مادرانه نیز خود را باز می نمایاند."